Sparen voor kinderen verdient aandacht

Ouders en grootouders sparen voor hun (klein-)kinderen. Maar hoe doen ze dat, met welk doel en met welke formules? Onze collega's van Bpost Bank wijdden er een grootschalig onderzoek aan bij 1.000 respondenten. Het onderzoek kon rekenen op brede media-aandacht. De krant Het Laatste Nieuws (19/9/2016) vond de uitkomsten belangrijk genoeg om er een hoofdartikel aan te wijden. Als inleiding tot dit themanummer van Horizon citeren wij de meest belangwekkende conclusies uit het onderzoek.

 

  • Steeds minder ouders en grootouders sparen voor de kinderen: de spaarinteresten op het eigen kapitaal laten daar steeds minder ruimte voor. Vooral grootouders verminderen noodgedwongen hun inspanning. Zij vrezen bij de huidige rentestand het eigen kapitaal zelf te moeten aanspreken.
  • Wie het het toch doet (lees: kan doen), pakt de zaken steviger aan en start ook vroeger, vaak al bij de geboorte van het kind. Op nauwelijks 3 jaar is het maandelijks gespaarde bedrag bijna verdubbeld.
  • Belangrijkste spaardoel is het kind tegen zijn of haar 18de een startkapitaal van 10.000 euro te bezorgen die het, in orde van belangrijkheid, kan besteden aan een woning, studies, een auto of een eigen zaak.
  • Ondanks de historisch uiterst lage rente blijft de spaarrekening nog steeds en veruit het belangrijkste instrument. Naar alternatieven wordt minder gezocht vanwege, in order van belangrijkheid, geen vertrouwen in financiële markten, ontbrekende kennis, angst voor te grote risico's, nooit aan gedacht of te omslachtig.

 

Dit themanummer van Horizon wil vooral deze laatste argumenten aanpakken. De onderliggende reden is immers een groot wantrouwen in de toekomst.Net hetzelfde wantrouwen in de toekomst dat mensen motiveert om, in de mate van het mogelijke, te sparen voor hun kinderen of kleinkinderen. Ouders en grootouders spreken de angst uit dat hun kinderen het minder goed zullen hebben dan zij en elk steuntje, hoe minimaal ook, goed zullen kunnen gebruiken.