Europese aandelen

Beleven we in 2013 de return van de Europese aandelen?

 

Binnenkort komt 2013 eraan en we kijken met interesse uit naar de beleggingslijstjes van het komende jaar. Eén zaak is nu al zeker. De zoektocht naar rendement zal ook in 2013 onverminderd moeilijk blijven. Volgens de OESO zal de groei in de ontwikkelde landen volgend jaar dalen naar 1,4%. In mei ging diezelfde gezaghebbende instelling nog uit van een optimistische 2,2%.

 

Een goede vraag is de helft van het antwoord

In het vooruitzicht van nóg een jaar met een economisch hobbelig parcours, rijst de vraag 'welke activa kiezen?' De individuele belegger is zwaar overwogen in cash, getuige de onverminderd hoog blijvende tegoeden op spaarboekjes, en in obligaties. Bedrijfsobligaties met een 'investment grade'-keurmerk van kwaliteit en kwaliteitsvolle overheidsobligaties bieden evenwel nauwelijks nog rendement. Tegelijk zagen we de laatste 2 jaar een heel grote uitstroom uit de aandelenmarkten.

Vandaar de dubbele vraag: waar valt nog enig rendement te vinden en hoe kunnen we daarbij al te grote risico's vermijden? Het antwoord is duidelijk: spreiding naar een groter aantal producten met daaronder ook aandelen en gestructureerde producten. Ook het grote publiek lijkt die conclusie al gemaakt te hebben. Getuige bijvoorbeeld het einde van de uitstroom uit gemeenschappelijke fondsen in ons land.

 

Aandelen?

De centrale banken blijven wereldwijd liquiditeiten in de markt pompen om de economische groei te bevorderen. En zelfs als die economomische groei volgend jaar beperkt blijft of zelfs negatief is, dan nog zal die het beter doen dan in 2012. En net dat zou moeten leiden tot een verbetering van de verschillende aandelenmarkten. Bovendien zouden de resultaten van vaak draconische besparingen en herstructureringen in de bedrijven zich moeten vertalen in betere bedrijfsresultaten.

 

Europese aandelen?

De mededeling bij monde van voorzitter Mario Draghi dat de Europese Centrale Bank alles zou doen om de euro te redden, betekende een keerpunt in een Europese crisis die zich nu al jaren van dieptepunt naar dieptepunt voortsleept. Niet dat vanaf nu alles rozengeur en maneschijn wordt. De Europese integratie heeft iets van de processie van Echternach: drie stappen vooruit en twee achteruit. Maar de geweken vrees voor een systeemcrisis is positief voor alle risicovolle activa en voor Europese aandelen in het bijzonder.

Die koersen zijn uiteraard al een heel eind gestegen en de vraag is of er nog veel rek op zit. De Europese aandelen staan alleszins nog altijd onder de niveaus van midden 2011. De vraag is dus gewettigd of de beurzen niet kunnen terugkeren naar de niveaus van vóór Italië en Spanje acuut bedreigd werden. Tegelijk zijn de waarderingen voor de meeste aandelen, ondanks de recente inhaalbeweging, immers nog steeds redelijk tot aantrekkelijk te noemen. Europa staat weliswaar voor lange jaren van beperkte groei, maar het bedrijfsleven heeft zich daar al behoorlijk aan aangepast. Bedrijven blijven de plaats waar nieuwe technieken, een betere organisatie, nieuwe tendensen en behoeften zich vertalen in geld. Dat geld is in de eerste instantie bestemd voor de eigenaars en dat zijn de aandeelhouders. De waarde die bedrijven creëren, zal dus vroeg of laat naar de aandeelhouder gaan, hetzij via het dividend, hetzij via koersstijgingen.

 

Misschien wordt 2013 het jaar waarin de belegger, gedwongen door de behoefte aan iets betere rendementen, zijn egelstelling voorzichtig zal verlaten. Daarbij zal hij ook Europese aandelen, zij het voorzichtigheidshalve via gemeenschappelijke beleggingsfondsen en gestructureerde producten, in het totaalplaatje opnemen.

 

 

Ontdek ons actueel beleggingsaanbod