29/02/2016

 

 

Is dit de juiste strategie om de economie aan te zwengelen? Zal dit de inflatie verhogen? Is 2% inflatie écht nodig? Zit u met deze vragen of heeft u er andere?

U kunt uw vragen vanmiddag om 12u stellen aan William De Vijlder, Chief Economist bij BNP Paribas, tijdens de live-chat van De Tijd.

Naar de chat.

 

Heeft u geen tijd voor de chat?
Dan kunt u hier de analyse van Philippe Gijsels lezen: 

 

Spreken is zilver, zwijgen is goud

 

De euro en rentes die stijgen en aandelen die zakken. Dat was waarschijnlijk niet het scenario dat Mario Draghi in gedachten had toen hij nog maar eens een vloedgolf van monetaire versoepeling op de economie en de markten losliet. En we kunnen moeilijk stellen dat de dosis deze keer onvoldoende groot was of dat hij niet nakwam wat hij enige tijd geleden aan de markten had beloofd.

 

Drie toonaangevende rentes werden nog maar eens lager gedrukt, waaronder de depositorente met 10 basispunten tot -0,4%. Misschien hoopte men in enkele kringen stiekem op 20 basispunten. Maar dat had dan weer de angst aangewakkerd voor de impact van een te negatieve rente op de winstgevendheid van de banksector. Dus was 10 basispunten waarschijnlijk de gulden middenweg. Vooral omdat ook vanaf juni van dit jaar opnieuw TLTRO's (leningen aan de banksector tegen een gunstig tarief door de centrale bank) zullen worden opgezet. Dit zou de liquiditeit moeten garanderen en ook hopelijk nog wat extra kapitaal - onder de vorm van leningen - naar de reële economie zal sluizen.

 

Daar waar het op rentevlak misschien net iets minder was dan gehoopt, kregen we aan de onconventionele kant - de aankoop van rentepapier door de centrale bank – net veel meer dan gehoopt. Zo trok de ECB het maandelijkse aankoopbedrag meer dan verwacht op, met 20 miljard EUR tot 80 miljard EUR. Maar bovendien werd de ‘scope', de soorten waardepapier die in aanmerking komen voor een aankoop door de centrale bank, fors uitgebreid en dan nog wel met bedrijfspapier. Dat was toch wel een verrassing, want de meeste waarnemers veronderstelden dat een centrale bank die bedrijfsobligaties (van niet-financiële instellingen) opkoopt voorlopig toch nog een brug te ver was.

 

Dat die eindvervaldag van de aankopen, die nu loopt tot maart 2017, voorlopig niet verder werd verlengd, had normaal de stierenpret niet mogen drukken. Vooral omdat dit met enkele simpele bewegingen met de toverstaf van Mario de Magiër toch nog kan gebeuren wanneer de einddatum dichterbij komt. Kwestie om ook niet al het kruit in een keer te verschieten. Want op deze manier kan hij de volgende keer - of wanneer het weer eens nodig blijkt - nog steeds roepen dat er zal gekocht worden tot men de inflatiedoelstelling haalt (van dichtbij 2%, of net eronder, dat lijkt op het eerste zicht nochtans eenvoudig).

 

Wat verklaart dan die stevige plotwending op de markten? Zij reageerden eerst euforisch om daarna even snel alle winst kwijt te spelen en nog wat meer. Het is zoals altijd bijzonder moeilijk om in te schatten wat er in de harten en de zielen van de beleggers en marktparticipanten omgaat. Maar het viel op dat de ommekeer er kwam toen de ECB-voorzitter tijdens de persconferentie aangaf dat zonder onvoorziene ongelukken de rente niet meer lager zal gaan. En dat klonk zo finaal. Dit gaf het gevoel dat de kruitkamer van de centrale banken begint leeg te raken en we na een daling van de rente - die eigenlijk al in 1982 is begonnen - aan het einde van de rit beginnen te komen.

 

Dit wil niet zeggen dat er geen bijkomende maatregelen meer komen, maar wel dat ze indien nodig eerder van onconventionele aard zullen zijn. En dat is toch wel even schrikken. Het is toch nog vroeg om deze conclusie te trekken en aan één handelssessie grote theorieën te gaan vastkleven. Vooral ook omdat het einde van de rentedalingen de afgelopen jaren al zo vaak is gesteld. Zullen we het daarom dan maar niet als een stelling formuleren maar als een vraag?

 

Is de daling van de rente gedaan en leven we vanaf gisteren 10 maart 2016 in een andere beleggingsomgeving? Laat ons nog maar niet te luid roepen. Spreken is zilver en zwijgen is goud. Dat hebben we gisteren van Magiër Mario geleerd. (Philippe Gijsels)

 

“De informatie vervat hierboven komt voort uit met zorg gekozen bronnen. BNP Paribas Fortis N.V. waarborgt echter in geen enkel opzicht de actualiteit, de nauwkeurigheid, de juistheid of de volledigheid van deze informatie. BNP Paribas Fortis N.V. kan bijgevolg niet aansprakelijk zijn in geval van rechtstreekse of onrechtstreekse schade die uit het gebruik van deze informatie zou voortkomen, in het bijzonder in geval van het zich niet voordoen van de verwachtingen vervat in deze informatie. De ter beschikking gestelde informatie maakt geen aanbod van bancaire- en/of verzekeringsproducten of -diensten uit.”